H.J. van Mook, Semarang 1894 – Avignon 1965

Met de soevereiniteitsoverdracht aan Indonesië op 27 december 1949 kwam een einde aan een van de meest dramatische periodes in de Nederlandse geschiedenis: de dekolonisatie van Indonesië. Gelet op het belang van deze periode is het opvallend dat er wel biografieën zijn van Drees en Spoor, van Romme en Beel, van Soekarno en Hatta, van Sjahrir en Tan Malaka, maar dat er nog steeds geen biografie is van de Nederlandse sleutelfiguur in het Indonesische drama, de controversiële luitenant-gouverneur-generaal Hubertus Johannes van Mook (1944-1948).                                                                           

De voornaamste reden dat het nooit van een biografie over Van Mook is gekomen is dat het noodzakelijke bronnenmateriaal niet beschikbaar was. Er bevindt zich weliswaar een Collectie Van Mook in het Nationaal Archief in Den Haag, maar het omvangrijke persoonlijke archief, dat in het bezit is van de familie, was nog nooit door iemand geraadpleegd. Ook niet door J.C. Bijkerk die in 1982 een aanzet tot een biografie publiceerde De laatste landvoogd. En ook niet door Yong Mung Cheong wiens gedegen studie H.J. van Mook and Indonesian independence in hetzelfde jaar verscheen.   Het persoonlijk archief van Van Mook is een aantal jaren geleden beschikbaar gekomen voor historisch onderzoek. De familie heeft mij toegang verleend tot dit archief waarin zich ruim 2500 brieven, een massa foto’s en veel andere unieke documenten bevinden. Inmiddels is dit archief geïnventariseerd, zijn de foto’s gezien, de brieven gelezen, de documenten bekeken.   Walter van der Star en Tom van den Berge (KITLV) hebben een selectie gemaakt uit het persoonlijk archief van zijn vader en deze tentoongesteld in de bibliotheek van het KITLV.


               

Huib van Mook met vader en moeder,          H.J. van Mook, circa 1940   Soerabaja, circa 1910


 

H.J. van Mook benoemd tot Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau, 1948