Professor Teeuw Prijzen 2015 voor Hedi Hinzler en John McGlynn

(Only in Dutch) Dit jaar wordt voor de laatste keer de Professor Teeuw prijs uitgereikt. De Professor Teeuw Prijs werd in 1991 ingesteld door de Stichting Professor Teeuw Fonds, als een eerbetoon aan, de in 2012 overleden, Professor Hans Teeuw. Wegens pensionering nam hij toen afscheid van het toenmalige Programma Indonesische Studiën, de wetenschappelijke uitvoering van het Cultureel Akkoord tussen Nederland en Indonesië. In de geest van dit akkoord beloont de stichting met de prijs personen en organisaties die zich hebben onderscheiden in de culturele wisselwerking tussen de twee landen.

Sinds 1991 is de prijs tien keer uitgereikt, afwisselend in Indonesië en  in Nederland, en met telkens een andere focus: van literatuur tot architectuur tot muziek. De Professor Teeuw Prijs bestaat uit een penning en een geldbedrag van€ 5000,-.

Het thema van deze laatste prijsuitreiking is ‘Vertalen’, opgevat in de ruimste zin van het woord. Op dit thema worden twee prijzen tegelijk uitgereikt, aan een laureaat gevestigd in Nederland, en een laureaat die in Indonesië is gevestigd. De Nederlandse jury bestond uit Barney Agerbeek, Leslie Boon en Tom Hoogervorst; de Indonesische jury bestond uit Prof. Sangkot Marzuki, Ayu Utami en Roger Tol.

Op aanbeveling van de Nederlandse en Indonesische jury, heeft het bestuur van de Stichting Professor Teeuw Fonds besloten de Professor Teeuw Prijzen 2015 toe te kennen aan Dr. Hedi Hinzler, jarenlang verbonden geweest aan de Universiteit Leiden, en aan John McGlynn, uitgever en voorzitter van de Stichting Lontar en mede-organisator van de Indonesische stands op de aanstaande Frankfurter Buchmesse waar Indonesië ere-gastland is.

Uit de juryrapporten:

Hedi Hinzler heeft met grote passie en vaak uit eigen middelen gewerkt aan het toegankelijk maken van verschillende aspecten van de Indonesische cultuur voor een breed Nederlands publiek. Zij staat open voor talloze uitingen van deze cultuur en laat daarbij de mensen in Indonesië zelf spreken. Hiermee geeft zij hen een podium om hun cultuur over te brengen aan een publiek dat daarmee niet direct vertrouwd is. Zij heeft veel jongere onderzoekers gestimuleerd in hun belangstelling voor taal en cultuur van Zuidoost Azië.

John McGlynn toont al jarenlang een grote toewijding en betrokkenheid bij Lontar, een Indonesische organisatie, die zich bezig houdt met behoud en vertalen van Indonesische literatuur en waarvan hij mede-oprichter is. Door zijn inzet en brede gezichtsveld kan John McGlynn worden beschouwd als een “woordvoerder” voor de Indonesische literatuur. Hij heeft deze toegankelijk gemaakt voor een groot internationaal publiek, waaronder het Nederlandse.

De prijzen zullen op 27 augustus 2015 in Jakarta worden uitgereikt.

Informatie bij:
Stichting Professor Teeuw Fonds
Pim ten Hoorn, secretaris
Postbus 95581, 2509 CN Den Haag
Tel: 06 23344851 / 070 3839550
E-mail: ln.ih1512689303ms@ft1512689303p1512689303

2 Comments
  • Peter Carey
    Posted at 15:33h, 21 July Reply

    Brilliant news and many congrats to Hedi Hinzler and John McGlynn who has worked so tirelessly for these many years on making Indonesian literature accessible to the current generation of young Indonesians. A great way to round off this outstanding prize.

  • Alit Djajasoebrata
    Posted at 10:20h, 11 September Reply

    I know Hedi since 1965. A young and eager student then, who a.o. worked as secretary for the father of Rene Wassing, colleague of mine at the Museum for Ethnology in Rotterdam. Hedi evolved as a tireless scientist in her broad field of archaeology of S.E.A., specializing on Bali, but also as a practicing performer of Balinese wayang. She always has been practical and down to earth as well, earning money a.o. to finance her many travels and doings with selling then-popular clothing made from Indonesian ikat fabrics – I still cherish mine obtained through her! – but more important: she did also function as intermediate for our museum-collection: she persuaded wayang- and ritual painting-on-cloth makers in Bali to make and deliver worthy pieces. In this her part cannot be underestimated: it was by her knowledge and understanding of both the collection involved as the Balinese culture in that period, and her good relations with the artists – respected members of their society- that our collection was thus enriched. I praise her for her generosity in so many ways, boundless energy and originality. Congratulations, dear Hedi!

Post A Comment